Ondertussen zijn we een half jaar verder sinds we Zoë adopteerden. En er is toch echt iets speciaal aan dit hondje hoor. Zoë is onze derde adoptiehond, dus we weten ondertussen hoe het is om een hond in huis te hebben en graag te zien. Maar dit hummeltje doet toch echt nog een tikkeltje meer met ons. Ze is zo gevoelig en kwetsbaar en dat brengt een extra lading zorg en liefde met zich mee. We worden daar enorm terug voor beloond, want Zoë geeft ook extra veel liefde. Ze is het liefst dichtbij en kruipt dan ook graag tegen ons.

We hebben ook wat pech gehad: een gescheurde kruisband incl operatie, een lastige loopsheid + schijnzwangerschap en dus nu ook sterilisatie achter de rug. Maar Zoë heeft het allemaal doorstaan als een trooper. Dit hondje dat niet zonder angst een tuig kon laten aandoen, is ondertussen bepoteld door tientallen dierenartsen en -assistentes. Toen ik haar gisteren mocht ophalen bij de dierenarts, zat ze mee aan de balie bij de dierenarts 🙂 Zoë raakt mensen. Ze kan ook echt megazielig jammeren.

Ze heeft ook een hele speelse kant en krijgt hier af en toe de naam ‘demolition Zoë’ als ze zich stort op een zachte knuffel of bal. Die krijgt ze wel in 1000-tal stukken waarna ze lekker voldaan tussen pluche en stukjes ligt. Ze doet ons elke dag lachen met haar zotte fratsen. Haar voorpoten lijken soms een eigen leven te leiden. Als ze enthousiast is, zwiert ze deze zo wat hoger op. Enorm cute.

Wandelen is ondertussen fun fun fun, en ze zal ons ook duidelijk maken als het tijd is om een toertje te maken. Snuffelen en modderrollen tijdens de wandeling zijn haar grootste hobby’s. Thuis op een kauwbot of iets anders om op te sjieken, blijft ook wel hoog scoren hoor.

We hadden van in het begin een goede klik met haar, maar het is duidelijk dat ze zich nu nog beter en vrolijker voelt en nog meer op haar gemak is.

We zien haar enorm graag.

Merci Jos dat we haar mochten adopteren. We weten dat ze ook voor jou zeer speciaal is en dat je haar niet zo maar aan iedereen zou toevertrouwen. We feel lucky.