Hey Selma en collega’s

Nog eens een update over Mylou. Ze is intussen bijna een jaar bij ons, wat vliegt de tijd.

Mylou is opengebloeid tot een lief, aanhankelijk hondje.

Wandelen zonder blaffen lukt, tot enkele maanden geleden ging ze iedere auto aanvallen die we tegenkwamen.

Vriendinnen die op bezoek komen kunnen haar aaien en op schoot nemen, als we ergens gaan kunnen mensen die haar rustig benaderen ook aaien, wie had dat ooit gedacht ?

Mylou heeft aandacht nodig, die krijgt ze uiteraard meer dan genoeg. Maar mochten wij toch eens op een ongelukkig moment bezig zijn een boek te lezen dan gooit ze die gewoon op de grond. De gsm gaat gemakkelijker, die duwt ze weg. Dat is natuurlijk ook een oplossing.

Ze zorgt er wel voor dat we onze stappen behalen, mevrouw wordt 2x per dag uitgelaten. Als Elke of ik de vroegdienst hebben nemen we haar mee in bed om een paar uurtjes samen te slapen. Geloof me als ik zeg dat ze dan muisstil ligt maar uiteraard gans het bed inpalmt.

Bij mannen blijft ze agressief, ondanks onze pogingen is dit echt niet af te leren. We vermoeden dat dit wel een oorzaak zal hebben. Alsook is ze al 2x schijnzwanger geweest dus we denken na over sterilisatie.

Myloutje is echt ons kindje, we zien haar heel graag. Ik stuur enkele foto’s met mijn GSM.

PS: Ze ziet Elke supergraag maar ik ben nog steeds haar favoriete mama ;-).

Vele groetjes van ons!