
Beste Jos
Ik wil het dierenasiel bedanken voor de perfecte match. Het personeel is zeer vriendelijk en behulpzaam. Ze zijn zeer waakzaam dat de juiste hond een juiste thuis krijgt. De procedure is terecht streng, maar zij maken het leuk. Zij verdienen een pluim en ik raad iedereen dit aan.
Je zei:
We zagen haar in het asiel op 30 april. Ze was verwaarloosd en in beslag genomen. Haar vacht was dof, haar ogen verloren en haar achterpootjes gingen uit de kom. Â Niemand geloofde dat ze ooit een kans zou krijgen op een beter leven. De medewerkers van het asiel vertelden ons dat ze waarschijnlijk nooit zou leren wandelen aan een leiband, dat ze nooit zindelijk zou worden, en dat haar vertrouwen in mensen misschien wel voorgoed gebroken was.Maar toen, iets in haar blik raakte ons. De eerste dagen was ze zo onzeker, trok zich terug bij het minste geluid en was volledig afhankelijk van haar nieuwe omgeving, laat staan dat ze zich aan een leiband zou laten trekken. Maar we gaven haar de tijd die ze nodig had. Geduldig, zachtjes, zonder druk. En langzaam begon ze te veranderen. De angst in haar ogen maakte plaats voor nieuwsgierigheid en vertrouwen. Stap voor stap leerde ze dat ze niet meer bang hoefde te zijn, dat ze veilig was, dat ze geliefd was.
De eerste keer dat we haar zagen lopen aan de leiband was een moment van pure magie. Ze hield haar hoofd trots omhoog, haar pasjes werden zelfverzekerder. Wat ooit onmogelijk leek, was nu realiteit. We dachten dat ze het nooit zou kunnen leren, maar ze bewees het tegendeel. Haar pootjes staan inmiddels recht en zijn sterker geworden. Ze zijn nog nooit uit de kom gegaan. Ze gaat zelfs telkens mee op weekend of reis en geniet ervan.
En het mooiste van alles was haar enorme dankbaarheid. Ze gaf zoveel liefde dat het soms overweldigend was. Haar ogen stralen telkens wanneer ze ons ziet, haar staart kwispelt onophoudelijk, en elke dag weer toont ze hoeveel ze waardeert wat ze nu heeft. Ze was nooit zindelijk geweest, maar op wonderbaarlijke wijze heeft ze nooit een ongelukje binnen gedaan. Ze heeft zo goed geluisterd, zo snel geleerd, dat het bijna niet te geloven is.
De band die we met haar hebben opgebouwd, is onbeschrijfelijk. Ze is nu een deel van ons gezin, de liefste, meest aanhankelijke hond die je je maar kunt wensen. Ze heeft ons zoveel gegeven – niet alleen liefde, maar ook een diepe waardering voor de kleine dingen in het leven. Ze laat ons dagelijks zien wat ware dankbaarheid is.
Wat begonnen is als een verhaal van verwaarlozing, is nu een verhaal van hoop, herstel en liefde. We zouden haar nooit meer willen missen. Dit is haar thuis, haar veilige plek, en ze heeft haar hart volledig gegeven. Ze is superlief, ongelooflijk dankbaar en we kunnen ons leven niet meer voorstellen zonder haar. Het is een succesverhaal, een bewijs dat liefde en geduld wonderen kunnen doen.