Barco wandelde ons huis binnen alsof hij dacht: “Ah, dit is van mij.” Vanaf de eerste snuffelronde leek hij precies te weten waar hij thuishoort. En eerlijk? Het voelde voor ons net zo.

Hij is heel nieuwsgierig: hij ontdekt de tuin met groot enthousiasme en heeft zo zijn favoriete plekjes van waaruit hij alles in de gaten houdt. In een gekke bui rent hij als bezeten: snel, sneller, snelst. Binnen, daarentegen, is zijn bench zijn rustpunt. Zijn favoriete speeltje is een heuse Smurf, en die neemt hij stevig beet. Maar echt genieten, dat is wanneer Barco zich nestelt op zijn mat en zich laat verwennen met stevige knuffels of zachte aaitjes 💕. Daar krijgt hij geen genoeg van…

Op wandel is pure snuffelpret. Zijn jachtinstinct komt dan boven en hij verkent volop. Vaak onverstoorbaar – ja, voorbijgangers zijn oké, fietsers negeert hij, maar andere honden ziet hij al van ver en dan laat hij even horen dat hij er is… om dan weer snel zijn eigen ding te doen. Beetje bij beetje voelen we mekaar zo ook helemaal aan, en wordt wandelen een ontspannen uitstap voor ons allebei (met natuurlijk veel hondensnoepjes als beloning 🦴 voor Barco welteverstaan).

Ja, lekker eten weet Barco te verleiden: hij heeft een prima eetlust. Intussen leerde hij ook dat zijn eten in zijn kom gaat, en niet in een bord op tafel. En als zijn portie op is, gaat hij rustig onder de tafel liggen tot ook wij klaar zijn: gezellig samen tafelen dus, maar dan op hondse wijze. Ook de nachten zijn rustig: het was even wennen (aan zijn luide en diepe blaf ook 🐶), maar Barco vond zijn eigen ritme – en het vertrouwen dat, ook als hij ons niet ziet, wij nooit echt weg zijn.

Vandaag beseften we dat het amper drie weekjes is dat Barco bij ons woont, maar het voelt zo natuurlijk dat het lijkt alsof hij altijd al bij ons gezinnetje hoorde. Die klik, dat geluk, daar zijn we jullie zo ontzettend dankbaar voor!

Barco ook… 🐾🫶🏻