Houdini & Loki

Toveren kan ik als de beste! Daar waar je mij verwacht, ben ik soms plots verdwenen. Ik ben Houdini, de grote tovenares die, als het haar uitkomt, graag ontsnapt en dan voor de vrijheid kiest. Maar eerlijk is eerlijk: ik ben ook héél graag dicht bij mijn grote mensen. Als ze gezellig bij mij komen zitten, kom ik rustig aangehuppeld, zeker als ze iets lekkers bij zich hebben. Mijn start was, samen met mijn maatje Loki, helaas niet zo gemakkelijk. We hebben echt moeten vechten om er te komen, maar dankzij heel veel lieve aaitjes, geduld en goede zorgen zijn we er geraakt. En dat verschil merken we vandaag duidelijk. Handen schrikken ons niet meer af, integendeel! Kom je met een vinger in de buurt, dan is de kans groot dat ik die spontaan zelf begin te aaien. En als ik lekker op je lig, kan ik heerlijk beginnen trappelen rond je vingers of in je trui. Dan voel ik me helemaal in mijn element.

We staan een tijdje op hypoallergene voeding omdat onze stoelgang moeilijker onder controle te krijgen was, maar we proberen wel stilaan over te schakelen naar andere voeding.

En dan is er Loki…. Loki is mijn allerbeste maatje. Samen stoeien en spelen we ontzettend graag. Soms kan het er daarbij behoorlijk wild aan toegaan. In het begin van ons leven hebben we hard moeten vechten voor een hapje eten en dat zit er nog een beetje in. Zodra het eetbakje verschijnt, gaan we er dan ook heel enthousiast voor! Ook tijdens het spelen kan het er eens harder aan toegaan. Maar geen zorgen: tussen ons twee blijft het gezellig. We zijn écht aan elkaar gehecht. We zoeken elkaar op, trekken graag samen op en komen ook met plezier samen bij jou zitten. Dan genieten we van een aaitje, een kopje en vooral het feit dat we dicht bij elkaar én bij onze mensen mogen zijn. We zoeken daarom een thuis met tuin waar we verder mogen groeien, genieten en vooral onszelf mogen zijn.