Lieve verzorgers van Oakly en Bentley,

Wij willen jullie bij deze nogmaals hartelijk danken voor de goede zorgen, en voor de mooie kans om deze twee poesjes een nieuwe thuis te geven.

Sinds 11 november 2025 wonen ze bij ons, als Zorro en Ziva. Ze vertellen jullie graag hoe het met hen gaat.

Hoi hoi, kennen jullie ons nog? Wij vonden onlangs onze ideale match en we vertrokken richting het verre Kalmthout. 3 maanden geleden is dat al, het lijkt een eeuwigheid! De tijd gaat snel als ’t plezant is hé 😉 En we hebben ons in elk geval niet verveeld:

We moesten eerst en vooral het huis hier verkennen. Bij aankomst kregen we een klein gezellig poezenkamertje helemaal voor ons alleen. Daar konden we rustig een beetje bekomen, en kwam er regelmatig iemand ons verzorgen en knuffelen. In ’t begin vonden we dat wel spannend en probeerden we ons te verstoppen, maar we merkten al vlug dat ons nieuw personeel minstens even lief is als jullie en we genoten steeds meer van die knuffelmomentjes. Toen we eenmaal op ons gemak waren (lees: toen dat poezenkamertje te klein werd voor ons jeugdig enthousiasme of euh… ja kattenkwaad hé) mochten we ook de andere kamers verkennen. Joepie! Nieuwe krabpalen (en gordijnen) om in te klimmen en speeltjes (en plantjes) om mee te spelen.

En… nieuw gezelschap: Twix en Sushie wonen hier ook. Ze zijn een dik jaar ouder dan ons, echte puberpoezen dus! Ze voelden zich te groot om met ons te spelen, maar ze waren toch ook een beetje bang van ons. Stoer, maar met een klein hartje… Tijd voor een dubbel charme-offensief!

In tegenstelling tot de gemiddelde asielbezoeker, smolten ze niet direct weg voor onze fluffy vacht en onze lieve snoetjes. Nee, er was wat meer nodig om hun vertrouwen te winnen.

Eerst hebben we onze speelgoedjes en dekentjes aan hen uitgeleend. Zo lieten we hen weten dat we in de buurt waren, en dat we bereid waren om alles te delen. Daarna gingen we dagelijks op date, met een lekker hapje natvoer erbij. Ha ja, want de liefde van de poes gaat door de maag!

En van het één kwam het ander hé. Na het eten nog wat blijven hangen, neuze neuze doen… Er kwam wel wat weerstand, vooral van Sushie. Dat is de “lady of the house” en die wilde haar paleis (en alle aandacht) niet zomaar met ons delen. Maar beetje bij beetje is ze toch helemaal bijgedraaid, en kijk, ze deelt nu zelfs haar favoriete knuffeldekentje met ons!

Nu spannen we dus lekker samen met 4 (poezen) tegen 2 (personeel). Altijd in de meerderheid. En de meerderheid wint. Uiteraard 😉

Wij dachten eerst dat dat “gouden mandje” dat jullie ons beloofden maar een voorwendsel was om ons te troosten, maar het bestaat dus écht! We kunnen jullie niet genoeg bedanken voor deze geweldige kans! We blijven van hieruit supporteren voor onze poezenvriendjes in het asiel, en we wensen hen allemaal een gouden poezenpaleis toe.

PS

Ziva: “Wist je dat Zorro al een bijnaam heeft? Koekiemonster! Omdat hij zo’n knuffelkont is die niks liever doet dan koekjes kneden op schoot”

Zorro: “En wist je dat Ziva elke dag een muis vangt? Nee, geen echte (we mogen spijtig genoeg nog niet naar buiten), maar die op het computerscherm! Als ons personeel van thuis werkt, is zij altijd de poezelige assistente. Ze woont zelfs de online vergaderingen bij, als Mevrouw Schermpoes :-)”

Spinnige groetjes uit Kalmthout,

Zorro & Ziva