Lieve familie van de dierenasiel Genk,

Wij willen jullie even vertellen hoe de eerste 3 maanden van Kira (Cleo) en Vito (Gillis) geweest zijn. De eerste dagen was Vito een echte verkenner terwijl Kira heel onzeker en bang was. Ze ging altijd achter haar broertje en bij hem voelde ze zich veilig. In begint wilden zij geen knuffel en/of geaaid worden. Maar na een paar dagen begonnen zij op ons vertrouwen en kwamen zij naast ons op de zetel, enz. Wij dachten dat Vito stouter dan Kira was maar tegenwoordig is Kira stouter dan Vito en dikwijls moeten wij lachen met wat ze doet. De geweldige test kwam met de Kerst decoratie maar wij zijn echt verrast omdat zij niet op de kerstboom gesprongen hebben. Zij eten sinds de eerste dag heel goed en zij wachten ’s avonds hun klein maar lekker portie van natte voeding. Er zijn een aantal anekdoten dat wij nooit vergeten gaan: toen wij Kira nier vinden konden en uiteindelijk zagen wij dat ze een gaat onder de zetel gemaakt had en lag ze binnen, toen Vito dagelijks wacht als Kira haar portie natte voeding gegeten had om de rest op te eten, toen wij Kira aan het zoeken waren en zeggen wij plots twee ogen die naar ons keken vanuit de gootsteen, enz. Zij zijn tegenwoordig altijd bij ons op zetel, op bed, op de bureau, enz.

Wij zijn blij om hun een goud maandje kunnen hebben en zij geven ons heel veel liefde en helpen ook ons om de verdriet voor de verlies van onze liefde Timmy beter kunnen verdragen.

Wij bedanken ook jullie om de kans ons te geven om onze Kira en Vito te kunnen adopteren.

Vriendelijke groeten,

Bruno en Miriam