12
mei
2018

Kaya

0 Flares 0 Flares ×

Kaya: van angkayastige Husky naar vrolijke, ondeugende, witte boef

Bijna een maand geleden kwam Kaya op de site van het asiel te staan. Ik las de tekst bij de foto’s en mijn hart brak. Een dag later stond ik in het asiel om naar haar te gaan kijken, daar zag ik een bang en ongelukkig hondje in de hoek van haar kooi. Bij de 1e echte ontmoeting was ze angstig, ze wou alleen maar weg en hield elke beweging in de gaten. Nog nooit had ik zo’n bange hond meegemaakt. Koekjes nam ze niet aan en aaien kon zeker niet, ik kreeg enkel een klein likje op mijn hand van haar. En toch was ik helemaal verkocht.

 

2jaar geleden adopteerde ik Snowy, een Alaskan Malamute, en kort daarna kwam Jerry (ook uit het dierenasiel van Genk) naar thuis, hij was het beste maatje van mijn overleden grootvader. En nu besloot ik om ook Kaya te adopteren. De honden waren allemaal meteen helemaal gek op elkaar. Ze volgt Snowy overal, die 2 zijn al van dag 1 beste vrienden, Jerry die probeert af en toe er achter aan te huppelen maar dat lukt door zijn ouderdom niet altijd zo goed. Ze hebben elkaar gevonden.

Kaya bloeide open tot een ondeugende en vrolijke hond. Ik gaf haar al mijn vertrouwen en was heel geduldig en ik kreeg al heel snel een band met haar. Koekjes, knuffelen en spelen met mij vindt ze helemaal geweldig. Overal waar ik in huis ga, volgt zij en wanneer ik thuis kom, staat ze net als de andere honden te wachten en te kijken aan de deur.

Ondertussen vokayaaelt ze zich helemaal thuis, ze is een echte boef. Speeltjes haalt ze zelf uit de mand en sleurt ze naar buiten. Schoenen die op de grond blijven staan, steelt ze. Koekjes en botjes die op de kast staan zal ze zelf wel nemen. Waterplasjes veranderen in modderpoelen en zo krijgt dat witte hondje een zwart snoetje en zwarte laarsjes. Ze heeft de kooi in het asiel ingeruild voor een grote tuin, waar ze samen met de malamute in rond kan rennen en waar ze zich samen verstoppen.
En ’s avonds wanneer ze helemaal uitgeput zijn, moet ik mijn bed delen met de 2 verwende teddyberen.

Ik ben het asiel heel dankbaar dat ik Kaya heb mogen adopteren, ik heb er weer een trouwe viervoeter en beste maatje bij. Wanneer we thuis de honden zo gelukkig zien, zijn we dat zelf ook!

 

1

 

 

 

 

 

 

 

 

 

2

 

 

 

 

 

 

 

 

6

 

 

 

 

 

 

 

 

5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

4

 

 

 

 

 

 

 

 

3

 

 

 

0 Flares Twitter 0 Facebook 0 Google+ 0 Email -- 0 Flares ×